NIEUW: volg een E-learning module!  Klik hier

Kennis is macht
Zelfkennis is vertrouwen.

Niets is vanzelfsprekend

Als je iets wilt dan moet je er energie in steken.

Emoties en gevoelens

Niets is wat het lijkt.

Het is slechts een afspiegeling van
ons innerlijk en onze perceptie.

Uitdaging

Maak van je probleem een uitdaging.

Zie jezelf als een kostbaar cadeau.

Ga er zorgvuldig mee om.

Gun jezelf rust.

Een ander trapt voor jou niet op de rem.

Blog

Wilt u een melding ontvangen als er een nieuwe blogpost online staat? Laat dan hieronder uw gegevens achter.

Naam:
E-mail adres:

In de greep van de angst!

21 June 2015 door psycholoog Karin Fehling

Stel je het volgende voor. Je voelt je angstig en gestrest en daardoor ben je alleen maar bezig met doemscenario’s vanwege de angst om te verliezen of in de steek gelaten te worden.  Je spontaniteit is verdwenen en je wereld wordt alleen maar kleiner. Je wilt het liefst je dierbaren dicht bij je hebben en wanneer ze dat niet zijn voel je onrust en paniek. Krampachtig probeer je alles onder controle te houden, maar het kost je steeds meer energie.  Zo wil je toch niet leven…..

Lees verder >


Relatietherapie of scheiden!

15 June 2015 door psycholoog Karin Fehling

Tegenwoordig gaan 1 op de 3 relaties uit elkaar, met een scheiding als gevolg. Nog nooit is het percentage zo hoog geweest. Maar wat als jij jouw relatie nog zou kunnen redden door in relatietherapie te gaan. Zou jij dat dan overwegen?

Lees verder >


Quality time met vrienden

08 June 2015 door psycholoog Karin Fehling

Stel je voor: een prachtig huis met 13 kamers voor 30 volwassenen en kinderen, prachtig weer, een meer met een strandje als achtertuin en het zwembad naast de deur. Daar teken je toch voor?

Lees verder >


Geniet met en van elkaar!

01 June 2015 door psycholoog Karin Fehling

Mijn partner en ik werden afgelopen week  uitgenodigd  voor de Toppers in de Arena. Wat een onverwachtse leuke verrassing was dit! Beiden hadden we er zin in. Een oppas was snel geregeld (dit wilde ik niet missen). Het werd een héél gezellige avond die tot in de kleine uurtjes duurde....

Maar dan zijn er toch een paar dingen die mij al vaker zijn opgevallen. Samen iets leuks ondernemen is voor sommigen niet leuk of samen iets leuks ondernemen betekent dat je met een groep weggaat en dat je elkaar dan bijna de hele avond niet ziet of spreekt.  En dat is jammer, want ooit zijn jullie verliefd op elkaar geworden en hadden jullie voldoende stof om met elkaar over in gesprek te gaan en konden jullie niet van elkaar afblijven. En juist samen dingen blijven doen is zo belangrijk om je relatie goed te houden. Het biedt jullie de mogelijkheid  om elkaar 1 op 1 aandacht te geven, los van alle dagelijkse beslommeringen zoals kinderen, het huishouden of werk.  Dus hoe komt het dat dit veranderd en dat wij elkaar niet meer die aandacht geven zoals toen? Tenslotte is het toch heerlijk om je geliefd te voelen? Waarom stoppen we er dan mee?

Er zijn een aantal factoren die mogelijk een rol spelen:

  • We communiceren niet of nauwelijks met elkaar en daardoor weten we niet precies wat de behoeften van de ander zijn.
  • We vinden onszelf niet belangrijk genoeg dus accepteren we de situatie en leggen we ons erbij neer.
  • We zijn bang om ons kwetsbaar op te stellen en daarom geven wij onze behoeften niet aan, bang voor afwijzing.
  • We willen niet klef of plakkerig overkomen bij anderen. Dus dan maar niet.
  • We hebben het te druk en daardoor geen tijd om aandacht aan de ander te besteden.
  • We zijn moe of hebben er geen zin.
  • We hebben andere prioriteiten.

Zoals jij leest kan je altijd wel een reden verzinnen om samen niets te ondernemen. En dat is jammer! Want juist door tijd en energie in elkaar te steken en elkaar die aandacht te geven waardoor de ander zich gesteund en begrepen voelt, helpt om weer tot elkaar te komen wanneer de hectiek van het leven het soms overneemt. Door rekening te houden met elkaar en tegemoet te komen aan elkaars behoeften zal het gevoel van verliefdheid blijven aanhouden en blijf je de vlinders voelen. Heerlijk toch...


Eén tip!
Laat de ander weten wat je voor hem of haar voelt.  Het zit hem in de kleine dingen.


Alles is energie!

25 May 2015 door psycholoog Karin Fehling

Afgelopen week kreeg ik op mijn tijdlijn van Facebook een artikel over de wereld van Quantum Fysica. Natuurkundigen hebben namelijk wetenschappelijk aangetoond dat niets vast is en alles uit energie bestaat. In dit artikel wordt op een duidelijke manier uitgelegd hoe het komt dat wij de wereld zien zoals een ieder van ons die ziet.  Best wel confronterend.....

In het artikel word beschreven dat je het leven kan vergelijken met een film. De wijze waarop wij naar het leven kijken is een aaneenschakeling van beelden die elkaar in een sneltempo opvolgen. Eigenlijk op dezelfde manier zoals dit in een film op tv gebeurd. Hoe dit precies werkt weten velen niet, maar feit is wel dat wij allemaal dagelijks naar de tv kijken en het niet meer dan vanzelfsprekend vinden dat wij beeld hebben. En als het programma ons niet bevalt dan schakelen wij over naar een andere zender. Tja, waarom zou je naar iets blijven kijken wat je niet bevalt, terwijl er nog zoveel andere zenders beschikbaar zijn.

Maar als wij ons leven kunnen vergelijken met een film, waarom kiezen wij er dan voor om keer op keer naar een slechte film te blijven kijken? Waarom zappen we niet? Wil je mijn theorie horen?

  1. Wij geloven NIET dat dit een mogelijk is. En daarmee ondermijnen wij onze eigen gedachtegang.
  2. Wij hebben te weinig zelfkennis en weten dus niet precies waar onze belemmeringen zitten en welke patronen ons gedrag in stand houden.
  3. Wij zijn als mensen gemakzuchtig en liever lui dan moe. Maar om je eigen leven vorm te geven moet je tijd en energie in jezelf investeren en nadenken over het leven dat jij wilt leven. "Ik weet het niet" is een te makkelijk antwoord.
  4. Door onze gedachtegang kunnen we in ons gevoel blijven hangen. Maar wat als onze gevoelens slechts richtingaanwijzers zijn en aangeven welk pad wij dienen te bewandelen? Zijn het positieve gevoelens dan weet je dat jij de juiste weg bewandelt. Zijn het negatieve gevoelens dan weet je dat je andere keuzes moet maken, zodat jij je weer beter gaat voelen.
  5. Wij houden ons meer bezig met wat anderen van ons vinden en passen ons liever aan dan dat wij vasthouden aan onze eigen overtuigingen. En daarmee verloochenen wij onszelf.
  6. En misschien wel de belangrijkste. Ons EGO zit ons in de weg.

Ook ik heb mijn ervaringen gehad waarbij ik achteraf gezien beter andere keuzes had kunnen maken, maar mij heb laten weerhouden door één van bovenstaande punten. Ik ben tenslotte ook maar een mens... ;-) Maar als je het artikel gelezen hebt, is er eigenlijk maar één conclusie. Uiteindelijk zijn wij zelf verantwoordelijk voor onze eigen toekomst en kunnen wij niemand anders de schuld geven van onze omstandigheden, behalve onszelf. Best wel confronterend hè, zo'n theorie! Hoop dat het jou aan het denken zet en motiveert om die keuzes te maken die jou brengen bij een gelukkig leven! En mocht je daar hulp bij nodig hebben, dan help ik je graag!

Liefs,


 

 

 


En jij DENKT dat jij controle hebt!

18 May 2015 door psycholoog Karin Fehling

Controle is een eigenschap die bewust of onbewust jouw handelen kan beïnvloeden, vooral wanneer jij het nodig vindt om de touwtjes in handen te hebben. Om controle te kunnen uitoefenen probeer jij anderen te beïnvloeden door gedrag te vertonen, waardoor die ander uiteindelijk handelt zoals jij dat graag wilt. En even is dan bij jou de rust teruggekeerd….

De regie in handen

Dat dit niet altijd zonder slag of stoot gaat is de consequentie van jouw controle. De ander laat zich niet altijd zomaar beïnvloeden, dus daar kunnen best wel wat meningsverschillen aan vooraf gaan. Maar ben jij verbaal sterk en kom jij overtuigend over, dan bestaat de kans dat de ander niet opgewassen is tegen jouw gedrag en zijn of haar handelen aanpast aan jouw wensen. En vanuit het gevoel van controle beïnvloed jij het gedrag van de ander, want zo hou jij de regie in handen, denk jij.....

Maar is dat ook zo? Want wat als die ander uiteindelijk andere keuzes maakt en zich niet langer laat beïnvloeden door jouw gedrag. Dan slaat bij jou de stress toe. En niet zo'n klein beetje ook. Alle alarmbellen gaan rinkelen en jij gaat nog beter je best doen om de ander te manipuleren, met iets meer stemverheffing misschien of door vervelende of pijnlijke opmerkingen te maken. Dit alles nog steeds met als doel die ander te laten doen wat jij wilt.

Wij denken dat wij controle hebben, maar dat is een illusie. Wij denken anderen te kunnen beïnvloeden om zelf meer rust te ervaren, maar wanneer die ander een andere keuze maakt schieten wij nog meer in de stress. En daarmee maken wij ons afhankelijk van de ander. In plaats van ons eigen leven te leiden, zijn wij meer bezig met het leven van de ander. Het liefst zoals wij het willen...

Leven vanuit je hart

Wil jij grip op jouw leven dan moet je uit je hoofd en naar je hart. Door zelfkennis op te doen krijg jij inzicht in jouw eigen handelen. Wordt je bewust van de gevoelens en de gedachten die de controle met zich meebrengt en onderzoek deze. Er is een reden waarom jij de controle nodig denkt te hebben. Daag deze gedachte uit! Jij bent tot veel meer in staat dan dat jij zelf denkt en jij hebt die ander niet nodig hebt om je goed te voelen. Dat gevoel haal jij uit jezelf. En dat zal jou het vertrouwen geven in het leven waardoor de controle naar de achtergrond verdwijnt. En dan heb je pas echt de regie in handen......

Eén tip 

Ben jij iemand die kan drammen of je zin doordrijven om wat voor reden dan ook. Onderzoek dan bij jezelf of jij handelt vanuit controle. Hoe meer inzicht jij krijgt in jouw handelen hoe makkelijker het wordt om jouw gedrag te veranderen. Lukt het jou niet om dit patroon te doorbreken zoek dan hulp. Handelen vanuit controle levert je uiteindelijk alleen maar stress op. 

Liefs,


Met elkaar voor elkaar.... High Five!

11 May 2015 door psycholoog Karin Fehling

Afgelopen week ben ik bij een evenement van de High Five Foundation geweest. Een stichting die zich inzet voor kinderen van 0 t/m 17 jaar waarvan de ouders zijn aangewezen op de voedselbank. Gezinnen die beperkte tot geen financiële mogelijkheden hebben om eens een uitstapje te maken of een extraatje uit te geven. Ja, helaas zijn die er nog steeds....

Kwetsbare doelgroep

Het was vorige week op het nieuws. Kinderen die onverzorgd op school komen, of zonder ontbijt of met kapotte kleding. Deze kwetsbare doelgroep verdiend de aandacht. Want hoe voelt het als jij andere kinderen met merkkleding hoort praten over uitstapjes, vakanties of over uiteten gaan. Iets waar jouw ouders geen geld voor hebben, om wat voor reden dan ook.

Wat kan je doen?

En dan ontstaat er een initiatief waarbij één iemand het voortouw neemt en mogelijkheden gaat onderzoeken. De situatie voor deze kinderen veranderen is niet mogelijk. Daar is het te gecompliceerd voor. Maar een voorbeeld zijn in wie jij bent en de keuzes die jij gemaakt, dat kan wel. En door deze kinderen uit hun situatie te halen, al is het maar voor een dag, geef je hen een positieve ervaring mee. Een ervaring waarbij zij zich bewust worden dat het ook anders kan en dat er meer is dan de omstandigheden bij hen thuis. Dit kan bij deze kinderen een intrinsieke motivatie te weeg brengen die hen stimuleert om voor zichzelf een andere toekomst te creëren.

Een andere toekomst

Kinderen zijn onze toekomst.  En wat willen wij onze kinderen meegeven? Dat je vertrouwen krijgt in jezelf en dat alles wat jij wenst binnen jouw mogelijkheden ligt, dat je soms hulp nodig hebt en dat je het niet altijd allemaal zelf hoeft te doen. Daarin zijn wij als volwassenen een voorbeeld. En daarom wil ik een oproep doen aan alle ouders.....

Willen jullie dit blog gebruiken om met jullie kinderen in gesprek te gaan  over kinderen die het minder hebben dan anderen. Door er met elkaar over te praten ontstaat er meer begrip voor de omstandigheden van deze kinderen, waardoor de kans op pesten of het maken van vervelende opmerkingen afneemt. En door middel van het geven van 1,00 Euro  (meer mag natuurlijk ook) aan de High Five Foundation wordt er ook een aktie aan gekoppeld. Er over praten is één ding, er naar handelen is iets anders. En dat wil je jouw kind meegeven. Het zit hem in het DOEN.

En dit biedt de High Five Foundation de mogelijkheid om nieuwe projecten voor deze kinderen te organiseren zoals een zwemabonnement of andere activiteiten, waarbij plezier hebben en lol maken centraal staan.

Met elkaar voor elkaar.... moet je eens kijken wat we dan allemaal kunnen bereiken!

Wil jij een donatie maken, klikt dan hier!


 

Dank je voor jouw financiële bijdrage! Jij maakt een kind blij.....

High Five!

Liefs,


Toen ik je zag

04 May 2015 door psycholoog Karin Fehling

Dit weekend heb ik eindelijk het boek "Toen ik je zag" van Isa Hoes gelezen. In dit boek beschrijft Isa Hoes haar relatie met Antonie Kamerling, een multi-talent, maar ook een persoon die lijdt aan depressie met uiteindelijk zelfdoding tot gevolg. Een aanrader voor diegenen die geïnteresseerd zijn in dit onderwerp.

Depressie in de relatie

In mijn verleden heb ik een relatie gehad met iemand die overeenkomsten had met het gedrag van Antonie. Ondanks zijn talent had hij geen zelfvertrouwen. De bevestiging moest van anderen komen, maar ook wanneer hij die bevestiging wel kreeg groeide zijn zelfvertrouwen niet. De negatieve gevoelens bleven maar aanhouden en werden o.a. veroorzaakt door een negatief zelfbeeld, perfectionisme, de angst om te falen en wat anderen wel niet van hem dachten. En doordat steeds dezelfde patronen aangesproken werden onstond de er een vicieuze cirkel die niet makkelijk te doorbreken was. De manier van reageren van Isa Hoes binnen de relatie is voor mij dan ook herkenbaar. Een aantal overeenkomsten zijn begrip hebben voor de situatie, emotioneel minder betrokken zijn, de kar trekken, verantwoordelijkheid overnemen, de focus leggen op je eigen leven i.p.v. de relatie.

Het tonen van begrip

In mijn beleving was het tonen van begrip de grootste valkuil. Door het tonen van begrip hoopte ik dat de ander in beweging kwam. Maar hij was verbaal sterk en wist mij steeds weer te overtuigen dat het goed kwam. En ondanks alle inzichten veranderde er niets in zijn gedrag. Het leek wel of de inzichten niet landden. Maar op een bepaalt moment zeggen woorden niet meer zo veel, want ik zag het niet terug in zijn handelen. De teleurstellingen, de discussies en de meningsverschillen zorgden ervoor dat ik emotioneel afhaakte. Daarnaast werd de relatie ongelijkwaardig. Door steeds maar weer de kar te moeten trekken nam ik de verantwoordelijkheid over. Ik kon niet op hem leunen, want hij had het al zwaar genoeg, zei hij. Uiteindelijk raakte ik mijzelf volledig kwijt, doordat ik mij steeds meer ging aanpassen aan zijn stemmingen. Maar ondanks dat gaf ik de moed niet op. De redder in mij wilde redden, niet opgeven. Zie daar de volgende vicieuze cirkel..... En er met derden over praten was niet bespreekbaar. Daar zorgden schuld en schaamte wel voor, bij beide partijen.

Hulp zoeken

Maar wanneer zoek je dan hulp? Wanneer hakt één van de twee de knoop door en neemt die de stap om uit de cirkel te stappen? Door met een huisarts te gaan praten of een psycholoog? Dat is een keuze die ieder voor zichzelf moet maken. Maar als jij jezelf herkent in wat ik hierboven beschreven heb, dan adviseer ik je om hulp te gaan zoeken. Maak geen keuzes die onomkeerbaar zijn!

Eén tip:

Neem jezelf serieus en luister naar je gevoel. Uiteindelijk wil jij je toch ook gelukkig voelen?

Liefs,


Een succesverhaal!

27 April 2015 door psycholoog Karin Fehling

Tom, een gevoelige 20-jarige jongvolwassene, meldt zich in juni 2014 aan bij mijn praktijk. Hij heeft last van angsten, onzekerheid en een negatief zelfbeeld. Hij heeft door omstandigheden zijn middelbare school niet afgemaakt, begint daarna met een MBO opleiding, maar dat wordt ook geen succes. Hij heeft een aantal baantjes gehad, maar door zijn eigen onzekerheid is hij daar ook weer mee gestopt. Inmiddels heeft hij heel veel sollicitatiebrieven geschreven maar iedere keer, of een afwijzing ontvangen, of geen reactie. Doe daar nog wat ingrijpende persoonlijke omstandigheden bij en Tom is radeloos en weet niet meer wat hij wil.

Belemmerende overtuigingen

In het eerste gesprek wordt al snel duidelijk dat Tom allerlei belemmerende overtuigingen heeft, die zijn handelen en zijn kijk op het leven beïnvloeden. Het wordt dan ook voor Tom een confronterend gesprek, doordat zijn overtuigingen worden uitgedaagd, waardoor een aantal keren de gevoelige snaar wordt geraakt en zijn grenzen worden opgezocht. Tom, die al in zijn vroege jeugd met psychologen te maken heeft gehad, heeft deze aanpak nog niet meegemaakt. In de gesprekken die daarop volgen moet Tom gaan nadenken over wie hij wil zijn en wat hij wil gaan doen. Het maken van keuzes valt hem zwaar, hij twijfelt over de richting die hij moet gaan kiezen, terug naar school of werken. De keuze wordt werken.Ac

Actief aan de slag

Tom wordt in contact gebracht met "Het CV meisje" die samen met Tom een onderscheidende CV maakt en zijn LinkedIn profiel optimaliseert. Ondertussen besluit Tom om op vrijwillige basis administratieve werkzaamheden uit te voeren. Hij realiseert zich dat hij ervaring nodig heeft om zichzelf beter in de arbeidsmarkt te profileren. Dat doet hem goed, want regelmatig krijgt hij te horen hoe tevreden men over hem is.

Jezelf uitdagen

Tom ontwikkelt zich op zowel het persoonlijke als op het werkgerelateerde vlak. Op het persoonlijke vlak wordt hij uitgedaagd door situaties aan te gaan die hij angstig vindt en door te zetten wanneer het nodig is. Maar hij doet het! En stapje voor stapje krijgt Tom meer zelfvertrouwen, wordt hij zekerder van zichzelf en durft hij meer en meer van zichzelf te laten zien door zich uit te spreken en zijn gevoelens te tonen.

Creëer je eigen mogelijkheden

En dan wordt hij opeens benaderd voor niet één maar twee functies. Eén functie heeft de voorkeur, bij een succesvol bedrijf, met een klein team, in een prachtig pand. Na 2 gesprekken is het een feit. Tom heeft de baan en voelt zich al snel op zijn plek! In 9 maanden tijd heeft Tom zich weten te transformeren van een angstig en een onzeker persoon naar een persoon die nadenkt over zijn toekomst, initiatief neemt en zijn kansen grijpt. Kansen die hij zelf heeft gecreëerd door de uitdaging met zichzelf aan te gaan!

En jij? Heb jij ook een uitdaging die jij aan wilt gaan?

Liefs,


Wat wil jij?

19 April 2015 door psycholoog Karin Fehling

Een van mijn meest gestelde vragen in de praktijk is: “Wat wil jij?” En als ik die vraag stel wordt ik regelmatig met grote ogen aangekeken en krijg ik als antwoord: “Dat weet ik niet”. Een ander weten we vaak precies te vertellen wat die moet doen, maar als het om ons zelf gaat hebben we geen idee?

Op een of andere manier houden we ons liever met een ander bezig dan met onszelf. Waarom? Of we vinden onszelf niet interessant genoeg, of niet de moeite waard, of de ander is leuker, gezelliger, aardiger, heeft misschien wel een leuker leven, denk je…. Denk je ja, want of die ander een leuker leven heeft, is nog maar de grote vraag! Maar daardoor ligt jouw focus niet meer bij dat wat voor jou belangrijk is in jouw leven, maar ligt de focus bij het leven wat die ander leidt. En zo zijn wij meer bezig met het leven van de ander dan met ons eigen leven. Doordat wij ons meer bezighouden met het leven van de ander maken wij ons ook afhankelijk van de ander. Wanneer die ander dan andere keuzes maakt en ons daar niet in betrekt, kunnen wij ons daarover teleurgesteld voelen. Opnieuw zijn we dan met die ander bezig. En zo blijft onze aandacht maar naar die ander uitgaan.!

Innerlijke motivatie

Door na te denken over wat voor jou belangrijk is ga je vorm geven aan jouw eigen leven. De ander kan een mooie spiegel zijn voor wat jij ook graag zou willen, maar dat betekent wel dat jij er zelf energie in moet steken om het te kunnen bereiken. En als jij niet bereid bent om die energie er in te steken, dan is het misschien wel iets wat je graag zou willen, maar toch niet iets wat helemaal bij jouw past, want jij mist je innerlijke motivatie. Je innerlijke motivatie is jouw belangrijkste drijfveer waardoor jij jezelf weet te bewegen en om door te zetten, zodat jij het doel wat je voor ogen hebt weet te behalen. Dat wil niet zeggen dat het allemaal vanzelf gaat. Maar diep van binnen voel je het verlangen om dát resultaat te bereiken. En iedere keer als jij weerstand voelt om door te zetten of wanneer jij geen zin hebt, ontstaat er een gesprek in je hoofd met jouw innerlijke stem (nee, je bent dan niet schizofreen). Ga ik doorzetten en vasthouden aan mijn doel of doe ik het toch niet en klamp ik mij vast aan een argument wat ik voor dat moment goed genoeg vind. Jammer, want de consequentie kan zijn dat je daardoor van je koers afwijkt en jij je focus verliest met als gevolg dat je met een teleurstelling over jezelf achterblijft, want dat vlammetje dat je voelde was er niet voor niets. En dan is het toch makkelijker om je met die ander bezig te houden. Dan voel jij je eigen teleurstelling tenminste even niet…

Zo heb ik altijd opgekeken naar mensen die een HBO opleiding volgen of hebben gevolgd. Ik herinner mij tijdens mijn opleiding voor Rouw en Verliesverwerking dat ik daar een medestudent had die aan deze opleiding begonnen was. Ik keek tegen haar op, omdat ik het knap vond dat zij dat kon. Wanneer iemand mij vroeg waarom ik dit zelf niet ging volgen, dan had ik als als antwoord dat ik niet 4 jaar naar school wilde (ik kon het niet overzien) en omdat ik dacht dat ik het niet vol ging houden. Daarom had ik altijd wel een excuus klaar wanneer het ter sprake kwam. Totdat ik zelf vond dat het voor mij belangrijk werd om het diploma te halen, omdat ik een psychologiepraktijk wilde starten. Opnieuw staken alle belemmeringen de kop op, maar nu had ik een doel voor ogen, en het behalen van een HBO psychologiediploma werd een noodzaak. Op moeilijke momenten wist ik mijzelf te motiveren om door te gaan door het belang van het diploma voor ogen te houden. In 2009 ben ik afgestudeerd. Het behalen van mijn HBO diploma heeft er voor gezorgd dat ik meer vertrouwen in mijzelf heb gekregen en mij meer bewust ben van mijn eigen mogelijkheden. Nu richt ik mijn aandacht op mijn leven en datgene wat ik graag wil en waar ik mij goed bij voel. Geeft mij in ieder geval meer rust!

Eén tip

Ga op zoek naar je innerlijke motivatie. Denk terug aan 5 dingen die jij als kind leuk vond om te doen. Als je die gaat opschrijven zal je merken dat er overeenkomsten zijn. Wat deed je, was je alleen, wat vond jij er leuk aan, wat leverde het jou op, welke rol speelde jij? Als kind deed je gewoon, je dacht niet na. Doe hier je voordeel mee en (her)ontdek jezelf.

Liefs,


Karin Fehling is psycholoog en heeft haar eigen psychologiepraktijk Brainchange in Dordrecht. Haar specialiteiten zijn relatietherapieburn-outdepressieangst en rouw en verliesverwerking. Haar blogs hebben als doel bewustwording en inzicht te bewerkstelligen bij diegenen die op zoek zijn naar welzijn en geluk.

 

Vorige 1 2 3

4

5 6 Volgende